Basahin ang mga patlang

Ito ang patlang na nais kong punuin ng aking mga akda noon, ngayon at sa hinaharap. Hindi ko pa alam kung ano ang isusulat talaga rito, kaya sa ngayon, aking inilagay ang ilan sa mga tula at maikling kuwento na aking naisulat. Sana kung sakaling magawi kayo rito sa aking sulok ng patlang, sanamagawa ninyong sulyapan.

Punuin natin ng diwa ang patlang sa isipan.

INA

Pumailanglang sa katahimikan
ng gabi ang iyong pagtangis.
muli, ginambala ng iyong kalungkutan
ang aking pagkakahimbing.

Pinuno ng iyong luha ang aking puso
at tuluyang nilunod ang aking isipan,
tinangay ng alon ng iyong damdamin
at itinaboy ng nagpupuyos na
hangin ng iyong poot.

(Kung alam mo lamang na sa tuwing
dumadalaw sa iyo ang bagyo ng dalamhati,
ako'y nasasalanta rin...)

Malaman mo sana na dama ko
ang iyong kalungkutan.
Walang hiwaga ang ating pagkakaugnay.
Hindi ba't noong una'y magkarugtong
ang ating sikmura't katawan?
Utang ko sa iyo ang aking buhay
at ako'y nagmula sa inyo.

Dati-rati, noong ako'y nasa iyo
pang sinapupunan, ay pinagsasaluhan
natin ang pagkain na iyong sisubo.

Tila ngayon, pagdaan ng maraming taon,
mula nang mapatid ang lubid na laman
na nagdurugtong sa atin, nabigong putdin nun
ang kaugnayan ng ating puso't damdamin.
Ngayon, ‘di na pagkain ang ating pinagsasaluhan
kundi ang dalamhati ng iyong puso't kaluluwa.

Malaman mo sana na ang bawat
patak ng luha na gumuguhit sa iyong pisngi
ay may katapat na sugat sa aking puso.
Kung dati-rati’y ikaw ang pumapawi
sa mga luha sa aking mga mata,
hayaan mong ako naman ang magsabing
“Ina, tahan na, tahan na…”

August 12, 2006

SA MGA MARTIR AT BAYANI NG BAYAN

“Ang iyong mapupugtong hininga
ay ang siyang magbibigay buhay sa ating bayan
at siyang matamis na alaala na maiiwan sa iyong kapatid”.

- Andres Bonifacio

Rumagasa ang dugo sa iyong mga ugat,
umalab ang puso mong naghihimagsik,
inalay mo sa masa ang bawat salita na namutawi
sa iyong mga labi – tanging sigaw ay paglaya.

Inalay mo ang bawat patak ng pawis at dugong
nagmumula sa iyong katawan sa tuwinang
sinusuong mo ang landas ng kalayaan
ang landas na di kailanman magiging payapa

Sapagkat bagyo ang iyong sinuong, ang bagyo
ng pasismo, ang sigwa ng dahas,
Hinaharap mo ang delubyo ng pananakot
at panlilinlang na winawasiwas ng gubyernong
lango sa kapangyarihan at lulong sa karangyaan.

Batid mong dahas ang sukli sa pagsigaw ng katarungan,
dahas ang katapat sa paghingi ng pagkain sa tiyan,
hampas at dagok, konting bali ng braso at putok sa ulo
ang kapalit paggigiit ng karapatan sa edukasyon

Batuta at truncheon ng pulis ang sagot
sa panawagan sa pagpapataas ng sahod,
watercanon kung hindi naman bala ng armalayt
ang tugon sa paghingi ng lupa para sa mga magsasaka,
at buhay naman ang kabayaran ng kalayaan ng bayan.

Batid mo ito pagkat ika’y mulat at ika’y nagbuwis.
Inalay ang sariling buhay sa dambana ng masang api.
Ikaw na ‘di natakot, ‘di nanahimik, ‘di nag-alinlangang
itaya ang buhay sa gitna ng digma para sambayanan….

Hindi kayo malilimot…

PEPE

Lungkot at galit ang pumailanglang,
noong gabi ng ika-dalawampu’t walo
ng nobyembre nang ika’y pinaslang.
Anim na putok sa karimla’y umalingawngaw
kakonsyerto ang iyong pahimakas na mga sigaw.

Mga pasista’t berdugo, sila’y dumating,
Mga ahente ng gubyernong sa kapangyariha’y lasing.
Nilayon nilang isakatuparan ang madilim na hangarin,
Magsaboy ng takot at ika’y patahimikin!

Kanilang nilayon at sa wari nila, sila ay nagtagumpay
Ikaw ay pinatahimik, binawian ng buhay.
Binaon nila ang mga tingga sa iyong katawan,
Pinaslang dahil sa pagmamahal sa bayan.

Sa wari nila, sila’y nagtagumpay
Nagdiriwang ngayon ang mga berdugong kaaway!
Sila’y nagpipiyesta sa iyong kamatayan
Nalulunod sa kabalintuhanan at baliw na kasiyahan!

Para sa gubyerno, kasalanan nga ba kung ituring
ang mangarap ng isang malayang bukirin?
Kriminal, terorista bang matatatawag
Ang mga kagaya niyang tunay na demokraya ang hangad?

Ilan na bang katulad mo na ang nabubuwal?
Naparusahan dahil sa baya’y nagmahal.
Kasalanan nga ba sa kanilang mga mata
Ang sa masa ay maglingkod at mahangad ng laya?

Hindi! Sila ay hindi nagtagumpay, sila ay nabigo.
At hinding-hindi sila magatatagumpay at patuloy na mabibigo.
Bala man ang umagaw sa iyo sa aming piling
Ang inspirasyon ng iyong buhay, prinsipyo
at diwa ay di kailanman makikitil.

Ang iyong dugo na sa bukid ay pumatak, dumilig at bumaha
Ay magsisilbing sustansya, abono at pataba
Sa matabang lupa ng ating kilusang mapagpalaya!

August 8, 2006